అధ్యాయం - 2 - భాగం 39
వారసత్వం – పేరైనా అడుగలేదు ఊరైనా అడుగలేదు
ప్రక్కనున్న పార్క్ లోకి నడక వ్యాయామానికి వెళ్ళబోతూ అలవాటు ప్రకారం కిటికీలోంచి పార్క్ వేపు చూశాను. వాకింగ్, జాగింగ్ చేయడానికి వచ్చే ఆడ,మగా, చిన్న, పెద్దలతో పార్క్ కోలాహలంగా వుంది. నా కళ్ళకు ఆశించినది కనపడలేదు. బొగడచెట్టు క్రింది సిమెంట్ బెంచ్ ఖాళీగా వుంది. ఊమ్.... రెండుజెళ్ళ సీత (అసలు పేరు తెలియదు) ఈవేళ కూడా రాలేదన్న మాట. ఆ అమ్మాయి గురించే ఆలోచిస్తూ పార్క్ లోకి ప్రవేశించి మెల్లగా నడవడం ప్రారంభించాను. ఆ అమ్మాయి ఎవరో, ఎక్కడ వుంటుందో తెలియదు. ఇంతవరకు ఒక్కమాట కూడా మాట్లాడింది లేదు, పరస్పరం కళ్ళతో పలకరించుకోవడం తప్ప. అశోకవనంలో సీతలా ఎప్పుడూ ఏవో ఆలోచనలతో దిగాలుగా వుండే ఆమెకు బయటకు చెప్పుకోలేని సమస్యలేమున్నాయో. కంటికెదురుగా కనిపిస్తున్నంత కాలం ఒక్కసారి కూడా పలకరించని తనకు ఇప్పుడు ఆ పిల్ల వరుసగా మూడురోజులు కనపడకపోయే సరికి ఈ తహతహ ఎందుకో అర్ధం కావడంలేదు. ఏదైనా ప్రమాదం కలిగివుంటుందా?
ఆ అమ్మాయి ఆలోచనలతో నా మనసంతా గందరగోళమయింది. పార్క్ లో చూసిన మొదటి రోజుల్లోనే ఆ పిల్ల మంచిచెడ్డలు విచారించి ఊరు, పేరు తెలుసుకుని వుండాల్సింది, అహం అడ్డొచ్చి, తనే మాట్లాడుతుందిలే అని ఉపేక్ష చేశాను. పొరపాటు చేశాను. అపరిచితుల మౌన స్నేహంలోని తీవ్రత ఇప్పుడే అర్ధమౌతోంది. పరాయి మనుషుల గురించిన ఆలోచనలు వారు కనిపించనప్పుడే మనసును కల్లోలపరుస్తాయి.
ఓ వారం రోజులు ఇలాంటి దుర్భర స్థితి అనుభవించాక అకస్మాత్తుగా ఒక రోజు ఆ రెండు జెళ్ళ సీత పార్క్ లోని బొగడచెట్టు క్రింది తిన్నె మీద ప్రత్యక్షమయింది. అనూహ్యంగా ఆమెను అక్కడ చూసేసరికి నా మనసు ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఆ అమ్మాయిలో ఏదో మెరుపు, కొత్త చైతన్యం, గోచరించింది. పాత శోకఛాయలేవీ కానరాలేదు. నన్ను చూస్తూనే సంతోషంతో లేచి వచ్చి నా చేతులు పట్టుకుని "ఆంటీ! నేను మీకోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను. ఇన్నాళ్ళుగా ఒక్కసారి కూడా మిమ్మల్ని పలకరించి మాట్లాడని నేను ఈవేళ మీకు నా కథంతా చెప్పాలనుకుంటున్నాను...
" నా పేరు శాంత. సవతి తల్లి హింసలతో మనశ్శాంతి కరువయ్యింది. ఆవిడ తన తమ్ముడితో నా పెళ్ళి జరిపించమని నాన్నను వేధించేది. రౌడీ, దుర్మార్గుడు అయిన వాడికి నన్ను ఇవ్వడం నాన్నకు ఇష్టంలేదు, నాకంతకన్నా ఇష్టంలేదు. ఈలోగా మా నాన్న మరో సంబంధం చూశాడు. కానీ కట్నం విషయంలో పేచీలు రావడంతో ఆ పెళ్ళి వద్దని నిక్కచ్చిగా చెప్పేశాను. నాన్నకు కోపం వచ్చి తిట్టాడు. దానితో నేను ఎవరికి తెలియకుండా అర్ధరాత్రి ఇల్లొదిలి పారిపోయి ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి సిద్ధపడగా ఒక అపరిచిత వ్యక్తి వచ్చి నేను ఆత్మహత్య చేసుకోకుండా అడ్డుపడ్డాడు. నా తొందరపాటు నిర్ణయాన్ని సున్నితంగా మందలించాడు.మంచి మంచి మాటలతో నాలో ధైర్యాన్ని, కొత్త ఆశలను రేకెత్తించి నాకు తోడుగా మా ఇంటి దాకా సాయంవచ్చాడు"
నేను ఆమె మాటలకి అడ్డుతగిలి ఆసక్తి గా "అతనెవరు? ఎక్కడివాడు? ఊరు, పేరు అడిగావా?"
"ఉహూ... లేదు, అడగలేదు. కానీ, నాకు తెలియకుండానే నా కష్టాలన్నీ వెళ్ళబోసాను. నా మనసేమో అతనిని మరల మరల చూడాలని కోరుకుంటున్నది. అతని మాటల్లోని లాలింపు, బెదిరింపు నాలో తెలియని ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించాయి..."
"అంటే, నీలో అతని పట్ల ప్రేమ అంకురించిందన్నమాట. శుభం.
అతనికి కూడా
నువ్వంటే ఇష్టం కలిగే వుంటుంది. నిన్ను చూడ్డానికి తప్పక ఈ పార్క్ కే వస్తాడు. మీ
ప్రేమ దినదిన ప్రవర్ధమానమై మూడు పువ్వులు ఆరు కాయలుగా మీరు సుఖసంతోషాలతో
వర్ధిల్లుతారు" అంటూ సంతోషంగా నా అభినందనలు చెప్పి వచ్చేశాను.
నేను శాంతతో మాట్లాడుతున్నంత సేపు నాలో సుశీల గారు పాడిన ఒక ఆపాత మధుర గీతం మెదలాడసాగింది. ఆ గీతం ఏదంటారా... ఘంటసాలగారు స్వరపరిచిన నార్ల చిరంజీవిగారి "పేరైనా అడుగలేదు.. పేరైనా అడుగలేదు మనసేమో అతని విడిచి మరల రాదాయే..." అనే పాట. నేటి మన ఘంటసాల సజీవరాగం...
పేరైనా అడుగలేదు ఊరైనా అడుగలేదు
మనసేమో అతని విడచి మరలి రాదాయే...
మరలి రాదాయే...!
పేరైనా !
వెతలన్నీ అతనికే
వినిపించా
నెందులకో వెన్నుతట్టి మురిపించి
వెళిపోయాడతడెవరో ! పేరైనా !
కలవరమో కలకలమో కలిగింది నాలో...
తగవో చిరునగవో అది బెదిరింపో లాలింపో
తెలియనీక నవ్వించీ గిలిగింతల కవ్వించే !పేరైనా!
కనులకైనా కలనైనా - 2
కనిపించేవని ఆశ ఇంతై
మరి అంతై అది నూరింతల వింతై
గుసగుసలేవో
సలిపి కొసరి కొసరి వూరించె ! పేరైనా !
తొలి వలపు అనేది యువతీ యువకులు మధ్య కలిగే మరపురాని, మరువలేని మధురానుభూతి. ఆ సమయంలో హృదయంలో ఏదో కలవరం, తడబాటు కలగడం సహజం. మనసులోని భావాలు అనుకున్న రీతిలో పెదవి విప్పి బయటకు వెల్లడించలేని బెదురు, కంగారు కలుగుతాయి. ఈ కలకలం, తడబాటు సహజ ప్రక్రియలే. తనకు నచ్చిన ఒక నూతన వ్యక్తి పట్ల కలిగిన పవిత్రమైన ప్రేమకు నిదర్శనం. ఆ తలపులు అనిర్వచనీయం. కథానాయికలో కలిగిన ఈ తొలి వలపు మధురానుభూతుల గురించి కవి నార్ల చిరంజీవి ఇలా అంటారు....
"కలవరమో కలకలమో కలిగింది నాలో తగవో చిరునగవో"
అది బెదిరింపో లాలింపో తెలియనీక నవ్వించీ గిలిగింతలు కలిగించిన ఆ యువకుడిని మరల మరల చూడాలనే ఆశ ఇంతై మరి అంతై అది నూరింతల వింతై... కొసరి కొసరి వూరించే..."
చక్కటి తొలి వలపు గీతాన్ని మనకు అందించారు చిరంజీవి. వ్యక్తిగత ఆశయాలు, ఆదర్శాలు ఏవైనప్పటి సినీ గీత రచయిత ఏ రకమైన పాటలు వ్రాయడానికైనా సంసిద్ధంగానే వుంటాడని ఈ పాటలో నిరూపించారు చిరంజీవి. కమ్యునిస్టు భావాలతో ప్రజా ఉద్యమాలలో మునిగితేలే నార్ల చిరంజీవి గారు ఇలాంటి ప్రేమ గీతం వ్రాయడం విశేషమే!
ఇంతటి హృద్యమైన మొదటి ప్రేమ గీతానికి సింధుభైరవి రాగ స్వరాలతో మరింత హృద్యమైన వరసను సమకూర్చారు సంగీత దర్శకుడు ఘంటసాల. గాఢత్వం కలిగిన మృదుమధుర సున్నిత భావాలను హృదయాలకు హత్తుకుపోయేలా వరసలు కట్టడంలో అసమాన్య ప్రజ్ఞాశాలి ఘంటసాల మాస్టారు. తన మనోరాగాలను సుస్పష్టంగా యథాతథంగా పలికించగల సుస్వరాల సుశీలగారి తోడ్పాటుతో అసంఖ్యాకమైన అజరామర గీతాలను సృష్టించారు ఘంటసాల మాస్టారు. అలాంటి ఆణిముత్యాలు లో ఒకటి ఈ " పేరైనా అడుగలేదు పేరైనా అడుగలేదు..."
ఈ పాటలో నిరాశా నిస్పృహలతో కూడిన పి.సుశీలగారి "ఉహూ..." expression ఇతరులకు అనితరసాధ్యం. ఇందులో ఘంటసాలగారి ముద్ర సుస్పష్టంగా కనపడుతుంది. భావ స్పష్టత, తెలుగు మాట స్పష్టత మృగ్యమైపోతున్న ఈ రోజుల్లో వాటిని ఆశించేవారికి ఘంటసాల శకం పాటలే శరణ్యం.
ఘంటసాలగారికి ఇష్టమైన రాగాలలో సింధుభైరవి ఒకటని మా నాన్నగారు (శ్రీ సంగీతరావుగారు) అనేక సందర్భాలలో జ్ఞాపకం చేసుకునేవారు.
ఈ పాట ప్రారంభం కావడానికి ముందు లీడ్ గా ఘంటసాల మాస్టారు మేండొలిన్ మీద ఒక చక్కటి బిట్ ను వినిపింప జేశారు. ఆ బిట్ సౌదామిని రాగంలో (ఊహలు గుసగుసలాడే) వుండడం ఓ విశేషం. ఓపెనింగ్ బిట్ సౌదామిని, సింధు భైరవిలో పాట శ్రోతలను మైమరపింపజేస్తాయి.
సింధుభైరవి కర్ణాటక సంగీతంలో లో 8వ మేళకర్త హనుమత్తోడికి జన్యరాగం. దీనికి సమాంతరమైన హిందుస్థానీ సింధుభైరవి అసావేరి థాట్ జన్యం. సింధుభైరవి భక్తి, శోక, విరహ భావాలను వెల్లడించడానికి అనువైన రాగం. పురందరదాసులవారి "వేంకటాచల నిలయం వైకుంఠపురవాసం.." అనే భక్తి గీతం ఈ సింధు భైరవి రాగంలోనే స్వరపర్చబడింది. ఘంటసాల మాస్టారి సంగీతనిర్వహణలో సింధుభైరవి రాగ స్వరాలతో చేయబడిన పాటలెన్నో బహుళ జనాదరణ పొందాయి. అదే సింధుభైరవి రాగంలో మాస్టారు స్వరపరచగా పి.సుశీల సుశ్రావ్యంగా ఆలపించిన "పేరైనా అడుగలేదు... ఊరైనా అడుగలేదు.." పాట ఆరు దశాబ్దాల తర్వాత కూడా రసజ్ఞులను అలరిస్తూనేవుంది.
మనసుకు ప్రశాంతత
కలిగించే రీతిలో ఘంటసాలగారు ఈ పాటలో వైబ్రోఫోన్, సితార్, ఫ్లూట్, క్లారినెట్, వయొలిన్స్,
తబలా, డోలక్, టేప్, చిటికెలు వంటి
వాద్యాలను సున్నితంగా ఉపయోగించారు.
తెరపై కథానాయిక అంజలీదేవి కనపర్చిన హావభావాలుతో ఈ పాట
మరింత రాణించింది.
ఇలాంటి మరెన్నో శ్రావ్యమైన పాటలు గల సినిమా 1964 లో వచ్చిన "వారసత్వం". ఈ సినిమాలోని ఏడు పాటలను ఆరుద్ర, నార్ల చిరంజీవి వ్రాయగా వాటిని ఘంటసాల, సుశీల, లీల, జిక్కి, రాణి ఆలపించారు. ఇదే సినిమా లోని "ప్రేయసి మనోహరి వరించి చేరవే", "చిలిపి కృష్ణుని తోటి చేసేవు పోటీ" పాటలు ఇంకా మనకు శ్రవణానంద కలిగిస్తున్నాయి.
తాపి చాణక్య దర్శకత్వంలో శుభోదయా రంగా, శాస్త్రి నిర్మించిన ఈ సినిమాలో ఎన్.టి.ఆర్., అంజలీదేవి, రేలంగి, గుమ్మడి, రాజనాల, గిరిజ, సురభి బాలసరస్వతి డా.శివరామకృష్ణయ్య, పేకేటి, నిర్మల, మొదలగువారు నటించారు.
ఈ "వారసత్వం" సినిమాకు మొదట పెట్టిన పేరు "మమకారం". ఆర్ధిక ఇబ్బందుల్లో పడి సినిమా పూర్తి అయి ప్రజల ముందుకు రావడానికి దాదాపు మూడేళ్ళు పట్టింది. ఘంటసాలగారి సుశ్రావ్య సంగీతం ఈ సినిమాకు జీవం.
వచ్చే వారం,
మరల, ఘంటసాల వారి మరో
సజీవరాగంతో కలుద్దాము.
ప్రణవ స్వరాట్
